Zapamiętaj mnie
Nie masz jeszcze konta? Załóż konto
Formacja podwójnego i potrójnego szczytu/dna

1. Cechy i uwarunkowania formacji odwrócenia trendu:

  • trwają przez dłuższy czas i zapowiadają zmianę trendu głównego
  • mają znaczenie wtedy, gdy wytworzą się po silnym i długim trendzie
  • ich wystąpienie zapowiada przełamanie istotnej linii trendu
  • im większa formacja (jej wysokość) tym większy wynikający z niej potencjalny ruch cen
  • formacje zapowiadające odwrócenie trendu w hossie kształtują się zazwyczaj w okresie krótszym i cechują się większymi wahaniami cen niż formacje zapowiadające koniec bessy (gdyż ceny zazwyczaj spadają szybciej niż rosną)
  • wielkość wolumenu jest istotniejsza w przypadku kształtowania się trendu wzrostowego

2. Formacja potrójnego szczytu/dna - teoria

  • Seria następujących po sobie szczytów lub dołków położonych na podobnej wysokości zwiastująca zmianę trendu
  • Modyfikacja RGR:
    • od formacji RGR różni się tym, że 3 szczyty lub dna znajdują się mniej więcej na tym samym poziomie
    • występuje bardzo rzadko w praktyce

 

3. Tworzenie formacji potrójnego szczytu/dna:

  • Formacja potrójnego szczytu
    • kolejnym wierzchołkom towarzyszy niższy wzrost wolumenu, co świadczy o wyczerpaniu trendu lub braku chęci do kontynuacji ruchu
    • wzrost obrotów po przełamywaniu trendu wzrostowego i przebiciu wsparcia (czasami występuje ruch powrotny)
  • Formacja potrójnego dna
    • wolumen odgrywa większą rolę przy wybiciu w górę (przebicie oporu)
  • zasięg wybicia = wysokości formacji

 

4. Tworzenie formacji potrójnego szczytu/dna

  • Formacja potrójnego szczytu
    • kolejnym wierzchołkom towarzyszy niższy wzrost wolumenu, co świadczy o wyczerpaniu trendu lub braku chęci do kontynuacji ruchu
    • wzrost obrotów po przełamywaniu trendu wzrostowego i przebiciu wsparcia (czasami występuje ruch powrotny)
  • Formacja potrójnego dna
    • wolumen odgrywa większą rolę przy wybiciu w górę (przebicie oporu)
  • zasięg wybicia = wysokości formacji

 

5. Formacje potrójnego szczytu – praktyka

6. Formacje podwójnego szczytu („M”) /dna („W”) teoria

  • układ dwóch wierzchołków lub dołków o mniej więcej tej samej wysokości, oddzielonych lokalnym dnem lub szczytem, będącym jednocześnie punktem wybicia z formacji (czasami występuje ruch powrotny)
    • w formacji „M” poziom obrotów rośnie przy kształtowaniu się kolejnych wierzchołków, ale jest niższy w przypadku drugiego szczytu. Dynamicznie rośnie po przełamaniu wsparcia
    • w formacji „W” poziom obrotów rośnie przy kształtowaniu się lokalnego szczytu oraz po przełamaniu oporu

  • formacje podwójnego szczytu lub dna pojawiają się częściej niż potrójne szczyty i dna, ale dają mniejsze prawdopodobieństwo odwrócenia trendu (może np. utworzyć się prostokąt). Do czasu wyraźnego przełamania linii wsparcia/oporu mamy do czynienia z konsolidacją.

 

7. Formacje podwójnego szczytu – praktyka

 

8. Zajmowanie pozycji na rynku

 

Podwójny i potrójny szczyt

(sygnały sprzedaży/pozycji krótkie)

Podwójny i potrójny szczyt

(sygnały kupna)

zwiększone ryzyko
– po uformowaniu się szczytów i przełamaniu trendu wzrostowego
–często błędne sygnały i kontynuacja trendu
sygnał właściwy
– wyraźne przełamanie linii wsparcia wyznaczonej przez lokalny dołek przy zwiększonym wolumenie
najmniejsze ryzyko
– po ruchu powrotnym i teście linii oporu (wcześniejszej linii wsparcia)
 

zwiększone ryzyko
– po uformowaniu się dołków i przełamaniu trendu spadkowego
–często błędne sygnały i kontynuacja trendu
sygnał właściwy
– wyraźne przełamanie linii oporuwyznaczonej przez lokalny wierzchołek przy zwiększonym wolumenie
najmniejsze ryzyko
– po ruchu powrotnym i teście linii wsparcia (wcześniejszej linii oporu)
 zlecenie stop loss ustawiamy pod przebitym oporem,
poniżej luki jeżeli taka wystąpiła lub poniżej minimum białej świecy wybijającej

 

9. Częste odchylenia od modelowej formacji – pomoc filtry

  • W celu ograniczenia fałszywych sygnałów (np. nieco wyższy drugi wierzchołek, a później odwrócenie trendu) należy stosować filtry, nawet mało skomplikowane, które optymalizują liczbę poprawnych sygnałów
    • często przed fałszywym wybiciem ostrzega niska aktywność inwestorów
  • Najczęściej stosowane filtry to:
    • wybicie po cenach zamknięcia
    • filtr cenowy (procent przebicia np. 1-3 proc.)
    • filtr czasu (np. dwudniowe przebicie)
    • obserwowanie wskaźników technicznych oraz kształtowania wolumenu